Państwowa Inspekcja Sanitarna MSW

Gorączka chikungunya

Gorączka chikungunya jest tropikalną, chorobą wirusową, przenoszoną przez ukąszenie zakażonego komara z rodzaju Aedes

Chikungunya opisano po raz pierwszy podczas wybuchy epidemii w południowej Tanzanii

w 1952 r.

 

Epidemiologia

Choroba występuje endemicznie głównie w południowo-wschodniej Azji, wschodniej Afryce i na subkontynencie indyjskim. Na obszarze obu Ameryk, przed wystąpieniem obecnych ognisk, nie było zachorowań rodzimych (autochtonicznych).

W grudniu 2013 r. odnotowano pierwsze przypadki gorączki chikungunya wśród mieszkańców wyspy Saint-Martin. Do tej pory zarejestrowano ponad 1 mln. zachorowań w rejonie Wysp Karaibskich, Ameryki Środkowej (Kostaryka, Salwador, Gwatemala, Panama), Północnej (USA, Meksyk, Kanada) i Południowej (Ekwador, Brazylia, Kolumbia, Gujana Francuska, Surinam, Wenezuela). Zachorowania na gorączkę chikungunya w regionie Karaibów i kontynentów amerykańskich są pierwszymi odnotowanymi w tym regionie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Źródło: http://www.cdc.gov/chikungunya/

 

Rejon

Przypadki prawdopodobne

Przypadki potwierdzone

Przypadki importowane

Ameryka Północna

0

166

2 446

Ameryka Środkowa

170 634

2 407

113

Ameryka Południowa

148 099

4 986

296

Wyspy Karaiby

817 159

16 661

135

Razem

1 135 892

24 320

2 877

Liczne zachorowania występują również w rejonie Polinezji Francuskiej oraz archipelagu wysp Samoa.

Przypadki zawleczenia choroby w Europie zanotowane w Grecji, Francji, Włoch, Holandii, Hiszpanii i Szwajcarii.

Z uwagi na dużą atrakcyjność turystyczną regionu Karaibów i innych obszarów kontynentu amerykańskiego, istnieje realna możliwość zwiększenia liczby przywlekanych przypadków gorączki chikungunya na kontynent europejski.

 

Etiologia

Przyczyną choroby jest zakażenie wirusem RNA, który należy do rodzaju Alphavirus, rodziny Togaviridae. Wyróżnia się trzy genotypy wirusa chikungunya: zachodnio afrykański, środkowo-wschodnio-południowo afrykański (ESCA) oraz azjatycki. Wirusy przenoszone są przez komary, głównie Aedes aegypti oraz Aedes albopticus,).Cechą charakterystyczną tych agresywnych dla ludzi gatunków komarów są białe paski na czarnym ciele (odwłoku, tułowiu i odnóżach)- stąd ich nazwa „komary tygrysie”. Komary te są najbardziej aktywne w dzień, ale mogą ukąsić także w nocy, często bytują wokół budynków, jaja komarów mogą przetrwać w środowisku nawet kilka miesięcy.

Aedes aegypti uważany za główny wektor w przenoszeniu zakażenia,  rozmnaża się w stojącej, świeżej wodzie (zbiorniki na wodę, wazony z kwiatami) i w otoczeniu domostw. Przyjmuje się, iż w okresach między epidemiami, rezerwuarem (źródłem zakażenia) wirusa są kręgowce, takie jak: małpy, gryzonie, ptaki, natomiast podczas epidemii źródłem zakażenia jest człowiek.

 

Źródło: http://www.cdc.gov/chikungunya/

Objawy i przebieg kliniczny choroby

Wirus atakuje osoby we wszystkich grupach wiekowych, w równym stopniu kobiety

i mężczyzn. Okres rozwoju choroby (inkubacji) trwa średnio od 3 do 12 dni (średnio 3-7 dni). Choroba może przebiegać dwufazowo. Pierwsza faza to ostre , nagłe zakażenie, druga, którą przechodzi większość chorych, to przewlekłe uszkodzenia wielostawowe. Charakterystyczne objawy to gorączka do 39 C bóle głowy, światłowstręt, zapalenie spojówek, wysypka, silne bóle stawów i mięśni lub zapaleniem stawów.

Podczas ostatnich epidemii pojawiły się doniesienia na temat różnych powikłań ze strony układu nerwowego. Należą do nich m.in. zapalenie mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie rdzenia i korzeni rdzeniowych, mielopatia, Zespół Guillaina i Barrego, porażenie nerwu twarzowego, zapalenie nerwu wzrokowego.

 

Rozpoznanie

Rozpoznanie choroby można potwierdzić za pomocą metod diagnostyki laboratoryjnej.

Rekomendowane jest wykonanie badania RT-PCR oraz wykonanie badania serologicznego metodą Elisa.

Leczenie

Obecnie nie ma skutecznego leczenia przeciwwirusowego. Stosuje się leczenie objawowe (leki przeciwgorączkowe, leki przeciwbólowe, odpowiednia podaż płynów).

Brak jest skutecznej szczepionki przeciwko wirusowi chikungunya.

 

Zapobieganie

Najważniejszym sposobem uniknięcia gorączki chikungunya jest zapobieganie ukąszeniu przez komara. Podróżując do krajów występowania choroby, należy pamiętać o noszeniu odzieży, która zakrywa kończyny (długi rękaw, długie spodnie). Zarówno w dzień jak i w nocy stosować środki chemiczne odstraszające komary i elektryczne odstraszacze owadów. Należy unikać zbiorników wodnych, kanałów melioracyjnych. Stosować moskitiery oraz siatki w oknach, a najlepiej przebywać w pomieszczeniach klimatyzowanych.

 

 

Wstecz
Drukuj
pdf
Poleć stronę znajomemu
EBOV/EBOLA


©1999-2017 Państwowa Inspekcja Sanitarna MSW Wszystkie Prawa Zastrzeżone. mapa serwisu mapa serwisu redakcja serwisu redakcja serwisu